همه هست آرزويم كه ببينم از تو رويي
چه زيان ترا كه من هم برسم به آرزويي
به كسي جمال خود را ننموده اي و بينم
همه جا به هر زباني بود از تو گفتگويي
همه خوشدل اينكه مطرب بزند به تار چنگي
من از آن خوشم كه چنگي بزنم به تار مويي
چه شود كه راه يابد سوي آب تشنه كامي
چه شود كه كام جويد ز لب تو كام جويي
شود اينكه از ترحم دمي اي سحاب رحمت
من خشك لب هم آخر ز تو تر كنم گلويي
بشكست اگر دل من به فداي تار مويت
سر خم مي سلامت شكند اگر سبويي
همه موسم تفرج به چمن روند و صحرا
تو قدم به چشم من نه، بنشين كنار جويي...
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم مهر 1388 ساعت 22:4 توسط ليـبــرا
|